Polish

W trzecią niedzielę Wielkiego Postu, w czytaniach z Pisma Świętego Kościoła Katolickiego, słyszymy błaganie króla Dawida, który zaprasza nas, byśmy zjednoczyli się z nim, gdy zwraca się do Boga w modlitwie.

PSALM 95 ...

"PRZYJDŹ!

NIE ZATWARDZAJ SWEGO SERCA.

WEJDŹMY W JEGO OBECNOŚĆ...

UPAŚĆMY NA TWARZ I ODDAJMY MU POKŁON...

KLĘKAJMY PRZED PANEM, KTÓRY NAS STWORZYŁ... "

To Duch Pański, którego słowa wyrażają się przez Jego sługę, króla Dawida, błaga nas, byśmy uklękli u jego boku w tym gorącym wezwaniu, by wejść w Obecność Boga z głęboką pokorą, czcią i zdumieniem.

Błaganie Ducha Pańskiego w tych słowach Dawida jest pilnym zaproszeniem do modlitwy.

Jego słowa, które docierają do nas przez tysiąclecia, brzmią w nas dziś, w teraźniejszości?

Rozpoczynając trzeci tydzień Wielkiego Postu, być może zauważamy, że byliśmy kuszeni, by być mniej czujnymi w naszych wielkopostnych postanowieniach modlitewnych. Jeśli tak, możemy sięgnąć głębiej i rozpoznać subtelne strategie, które zostały użyte, by nas odciągnąć od naszej drogi z Jezusem do Jerozolimy. Zmęczenie duchowe? Duchowa apatia? Stres w pracy, w rodzinie? Może zostaliśmy poddani próbie duchowej kruchości, która kusi nas, sugerując, że te kroki w stronę Kalwarii są zbyt ryzykowne, zbyt bolesne, zbyt obciążone możliwymi zmianami w życiu, które mogłyby zachwiać naszą „normalnością”?

Z wielką radością duchową dostrzegamy, że tak, byliśmy kuszeni, by porzucić nasze wielkopostne ofiary.

Kuszenie nie jest grzechem. Jezus, Pan, był kuszony przez samego szatana na pustyni judzkiej (Mt 4; Łk 4). Wielki Post to nasz czas na pustyni i kiedy jesteśmy kuszeni w tych cennych tygodniach, nasza bliskość do Żywego Pieca Miłości wyostrza naszego ducha na Boże posiadanie i przemianę.

Warto przypomnieć sobie naukę św. Teresy od Dzieciątka Jezus, która była surowo i nieustannie kuszona; jej pokusy fizyczne, emocjonalne i duchowe atakowały ją jednocześnie i bez wytchnienia…

„Tak pocieszające jest myśleć, że Jezus, Bóg mocny, doświadczył wszystkich naszych słabości, że zadrżał przed gorzkim kielichem – kielichem, którego tak bardzo pragnął.” "

A co radzi nam, gdy czujemy się słabi? ...

„Zawsze podnoś nogę, by wspinać się po schodach świętości i nawet nie myśl, że możesz wejść na pierwszy stopień. Wszystko, o co Bóg cię prosi, to dobra wola.” "

"To Bóg, z Jego dobroci wobec ciebie, wzbudza w tobie każde pragnienie i działanie.” "(Flp 2,12-16)

ON JEST DAWCĄ. ON JEST DAREM. ON JEST PRAGNIENIEM. ON JEST NAGRODĄ. NIGDY NIE PRZESTAJE BYĆ OBECNY W NASZEJ DUSZY.

ON JEST WSZYSTKIM WE WSZYSTKIM.

MODLITWA JEST NASZYM KROKIEM DOBREJ WOLI W DRODZE DO BOGA.

"NASZYM PUNKTEM OPARCIA JEST BÓG; NASZĄ DŹWIGNIĄ MODLITWA; MODLITWA, KTÓRA PŁONIE MIŁOŚCIĄ. DZIĘKI TEMU MOŻEMY PODNIEŚĆ ŚWIAT. " (św. Teresa)

Zwrócenie się do Boga już jest modlitwą… pragnienie modlitwy i zdolność do niej są nam dane, wypływają

z głębi naszej duszy, inspirowane, obdarzane i ożywiane tchnieniem Ducha Świętego, który mieszka w tych głębiach. Oddychanie jest modlitwą, jeśli modlący się kocha Boga.

Błaganie Ducha Pańskiego, które przez usta Dawida wzywa nas do modlitwy, teraz rozbrzmiewa mocniej w naszej duszy?

teraz...?

"Przyjdź!... uklęknij... upadnijmy przed Panem, który " nas stworzył?

Może, gdy pochylamy się i klękamy przed Nim, możemy oddychać słowami naszego Pana Jezusa, gdy On przychodzi do nas w naszym akcie pokory, a Jego zaproszenie jest głęboko osobiste...

"... (Usłysz, jak wypowiada nasze imię) ... Przyjdź na miejsce na osobności ze mną, na miejsce odosobnione, i odpocznij trochę. " (Mk 6,31)

Może postanowiliśmy spotykać się z Nim przez 10 minut każdej nocy Wielkiego Postu, w ciemnym i cichym miejscu, z zapaloną małą sztuczną świeczką.

Modlitwa błagalna, po raz pierwszy odmówiona przez św. Jana od Krzyża, może rozpocząć i zakończyć nasz bezsłowny dialog z Panem każdej nocy...

"TERAZ PROSZĘ CIĘ, PANIE, ABYŚ NIGDY MNIE NIE OPUŚCIŁ W MOIM ZAMYŚLENIU

BO JESTEM ROZMARNOTRAWNY WOBEC MOJEJ DUSZY."

(Maksymy i rady)