Clo26POL

 

REFLEKSJE DO PODZIELENIA SIĘ NA ZAKOŃCZENIE 21. ŚWIATOWEGO DNIA POSTU OSÓB ŚWIECKICH W INTENCJI KAPŁANÓW

(Ze względu na różnice stref czasowych niektórzy z nas zakończyli już swój post w różnych częściach świata, podczas gdy inni dopiero go rozpoczynają. Niektórzy z nas na Zachodzie rozpoczną swój post jutro, w sobotę.)

Wierzymy słowom Hansa Ursa von Balthasara, który w refleksji płynącej z wiary stwierdził, że „modlitwa sprawia, iż Niebiosa zsyłają Sprawiedliwego”.

Wierzymy słowom papieża świętego Jana Pawła II, który w swoich mistycznych rozważaniach kieruje nasze myśli ku pragnieniu życia w wierze, że „modlitwa zjednoczona z ofiarą jest najpotężniejszą siłą w historii ludzkości”.

Święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, patronka Światowego Postu Osób Świeckich w Intencji Kapłanów, zamknęła się w „niezdobytej twierdzy modlitwy”. W ciągu swojego życia, w obrębie tej twierdzy, przyjmowała w siebie wszystkie dary ofiarnego cierpienia, którymi Pan Jezus zechciał się z nią podzielić, aby oddawać chwałę Bogu i jednoczyć się z Nim w zdobywaniu dusz dla Boga, „… aż anioł Pański powie: «Czasu już nie będzie»” (św. Teresa).

Podczas naszego Postu w Intencji Kapłanów podążaliśmy jej śladami, krocząc jej „małą drogą”. Nasza modlitwa za kapłanów sprawiła, że Niebiosa zesłały Sprawiedliwego na świat i do duszy każdego kapłana — każdego z tych, którzy odzwierciedlają ojcowską czułość naszego Ojca.

Nasza modlitwa za nich została ofiarowana poprzez post, który podjęliśmy tego dnia. A najpotężniejsza siła w historii ludzkości skłoniła Pana Ducha do rozpalenia Jego Płomienia w każdym kapłanie na świecie, wokół niego i poprzez niego.

Tchnienie Ducha obudziło nas do modlitwy, gdy słońce wzeszło nad krajami położonymi najdalej na wschód, nad Oceanem Spokojnym, takimi jak Kiribati.

Na świecie istnieje 195 państw. Dusze ze 192 z nich zjednoczyły się dzisiaj w modlitwie i poście w intencji kapłanów.

Gdy słońce nadal w milczeniu oświetlało cały świat, Pan Duch tchnął Miłość Boga do kapłanów Chrystusa poprzez modlitewną ofiarę nas wszystkich — Jego umiłowanych dzieci, pełnych wiary.

Być może nie zanosiliśmy naszych modlitw i nie składaliśmy naszych ofiar, umocnieni przez Ducha, w językach, które wszyscy rozumiemy. Jednak Pan Duch nas usłyszał, zrozumiał i przetłumaczył jedyny język, którym wszyscy przemawialiśmy wspólnie: język modlitwy serca, język ofiarowania samych siebie za innych, język naszej miłości i wdzięczności wobec tych mężczyzn, którzy poświęcają własne życie, aby Chrystus Jezus, nasz Pan i Zbawiciel, był obecny pośród nas.

Pozostaje On ukryty w Świętej Ciszy, uzdalniając swojego Alter Christus do czynienia tego, co On sam uczynił dla nas w swojej najwyższej Ofierze Miłości: przez Jezusa, z Nim i w Nim oni również stają się CHLEBEM, KTÓRY ZOSTAJE POBŁOGOSŁAWIONY, ŁAMANY I DAWANY NAM.

W Chrystusie Panu, przez Niego i z Nim kochamy ich i dziękujemy im.

NIECH BÓG SPRAWI, ABYŚMY PONOWNIE ZJEDNOCZYLI SIĘ W NIM W SOBOTĘ, 16 PAŹDZIERNIKA 2027 ROKU, W INTENCJI WSZYSTKICH KAPŁANÓW.

Do tego czasu będziemy nadal spotykać się ze sobą w Najświętszej Eucharystii.

Do Jezusa przez Maryję,

Anna